9 Temmuz 2011 Cumartesi

Doldur Eşref



Doldur Eşref,
bu kadar keyif fazla bize.
acı suya gömelim efkarımızı
anlaşılan
yorgun kaldırımlar sırtlayacak bizi bu gece yine.
sallayacaz sıratın ipini sinsi sinsi
ve yine bir çelme takacaz feleğe
it gibi gülerekten.
güle güle ağlayacaz,
ilmik ilmik düğüm olacak kursağımıza
her dert her tasa.
lakin her dublede
yudum yudum dem olacak
"anadan üreyan, bu güne dayan" ömür.

Doldur Eşrefim!
bu kadar laf yeter bize.
radyo cızır cızır ama
bir türkü çalıyor ki,
off offf ki ne of!..
şehrin sanki güneşi batmamış bu gece,
tüm karanlığı içime doğmuş da
ben postumla ampul gibi paralıyorum.
yan masada yollu karılar kıkır kıkır
"ayyy"ları beni yakar da
"vah"larıdır senin derdin,
bilirim.
hele o nakaratı yok mu türkünün...

hayatta üç şeyden bıkmayacaksın Eşrefim!
gülen kadın sesi, konuşan kadın sesi, ağlayan kadın sesi.
gülen kadın,
yaşamak için bir nedenin olduğunu anlatır.
konuşan yalnız olmadığını...
ağlayan kadın ise,
arada bir insan olman gerektiğini...
Bir de bu zıkkıma tövbe etmeyeceksin!
işte o üçünden mahrum kaldın mı, tek ortağın odur.
neyse...
Doldur Eşrefim,
yine ayıldık anlaşılan...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder